Krzyki płaczących syren i przejmujące chóralne ludzkie głosy na tle baśniowych krajobrazów malowanych dźwiękiem. W tle całe spektrum bębnów, bębenków i grzechotek, nie tyle wyznaczających tempo, co tworzących atmosferę plemiennych rytuałów. Zimny wiatr niesie echa nieujarzmionej i groźnej przyrody, a ciepły szept kobiecych ust uspokaja i zachęca do dalszej podróży. Taki jest Bliski Wschód, taka jest jego muzyka, taki jest ich progressive.

Izrael i Turcja. Kraje, w których kultura religijna i duchowa wyznacza rytm życia. Muzyka była tam obecna od zawsze, tak jak modlitwa, która jest dla krajów muzułmańskich i islamskich nieodłącznym elementem każdego dnia. Dostali od świata nowe możliwości wyrażania swojej kultury, a świat dostał w zamian piękną i uduchowioną twórczość.

Za ojca chrzestnego izraelskiej muzyki klubowej uznawany jest DJ Choopie. Pionier stylów dance i techno w Izraelu. Od 20 lat gra, produkuje, prowadzi studio nagraniowe, audycje radiowe i własną wytwórnię Agnosia Records. W latach 97-98 był częścią duetu Yez&Choopie, odpowiedzialnego za większość izraelskich remiksów. Jego muzyka, to house, ale wspominam o nim ze względu na jego niezaprzeczalny wkład w rozwój sceny w Izraelu.

Prawdziwie progresywną postacią jest natomiast Shmuel Flash (prawdziwe nazwisko: Flaishler). Jest młodym, ale jednym z najbardziej obiecujących producentów w Izraelu. W swoim kraju jest tak ceniony, że zyskał sobie przydomek izraelskiego "Digweeda". Jego dewizą jest "im mroczniej, tym lepiej", a wszechstronność i różnorodność najlepiej określa fakt, że jego produkcje grają zarówno John Digweed, Anthony Pappa, jak i Danny Tenaglia, czy Deep Dish. Prawdziwym przełomem w jego karierze był numer "Chilling Moments", który ukazał się nakładem Bedrock, a Digweed prezentował go w większości swoich setów podczas Delta Heavy Tour. "Shades/Darkness", wydany pod pseudonimem Deep Amok, został umieszczony na "Resolution" Anthony'ego Pappy, a "Spanish Tales", wyprodukowany wspólnie z Baranasem, na "Lights Out" Steve'a Lawlera.