 |
 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
 Oliverio - Profil | |||||||||||||||||||||||||||
 Oliverio z muzyką za pan brat był już od kołyski. To pewnie przez matkę, sławną pianistkę, ale również dzięki podjętej później wszechstronnej edukacji muzycznej. Historia kariery tego didżeja różni się od większości nam znanych. Oliverio najpierw zajął się komponowaniem i tworzeniem muzyki, a dopiero potem zaczął zmieniać płyty. Pierwsza argentyńska gra komputerowa wydana na płycie CD zwierała podkład autorstwa Oliverio. Kiedy jeszcze jako dziecko Oliverio zobaczył Herbiego Hancocka grającego na żywo „Rockit”, wiedział już, że bycie muzykiem to jego przyszłość. A potem didżejem został… przypadkowo. Jak sam powiada: „Najlepszy zbieg okoliczności w moim życiu”. Dyrektor klubu Pacha w Buenos Aires oraz tamtejszy rezydent, didżej Hernan Cattaneo, zdecydowali (ówczesny line up im nie odpowiadał), że Oliverio zagra tam rozgrzewkę. Oliviero nie wiedział o ich zamiarach i pewnej nocy – gdy nie miał kto grać – „zmuszono” go do wejścia na didżejkę. Występ oczarował obu decydentów tak, że z miejsca zaproponowali mu stałą pracę. Od tego momentu kariera Oliverio nabrała tempa, a rozpędu dodały jej zapewne wspólne występy z takimi gwiazdami jak: Fatboy Slim, Circulation, Layo and Bushwacka, Peace Division, Adam Freeland, Jimmy Van M, John Pleased, Darren Price, Darren Emerson, Angel Molina, Plastikman, James Zabiela, Natural Born Chillers, Neils Lansdtrum, John Carter, Yousef, Colin Dale i Way Out West. Oliverio, jako muzyk bądź didżej, brał udział w wielu ważnych wydarzeniach, np.: Creamfields (Buenos Aires 2001-2003), Speed Unlimited, Absolut Vodka, Vans Tour oraz na imprezach organizowanych przez Inrockuptibles Magazine czy MTV Latinoamérica. W ciągu 2000 roku dzięki wspólnej audycji radiowej Oliverio i Alejandro Lacroix’a (na falach metro951.com) muzyka elektroniczna staje się w Argentynie gatunkiem rozpoznawanym i coraz bardziej zyskuje na popularności. W tym samym czasie MTV emituje już trzy wideoklipy Oliverio w „120 Minutos” (dwugodzinny program poświęcony muzyce elektronicznej, gdzie pokazywane są teledyski takich gwiazd jak Laurent Garnier czy Luke Slater). Oliverio komponował też muzykę do reklam. Wśród jego klientów byli m.in.: Evian, Chevrolet, Compaq, Sony czy Phillips. Jako Argentyńczyk, Oliverio nie mógł przejść też obojętnie obok tango. We własnym studio nagrywał głosy do dwóch utworów Gotan Project, a jego przeróbka „Adios Nonino” figuruje jako oficjalna wersja drum ‘n bass w internetowym spisie kompozycji Astora Piazzoli. W 2001, znudzony nieco Buenos Aires, Oliverio przeprowadza się do Barcelony. Tutaj, we współpracy z Natalią Clavier, powstał projekt Outlanders, prezentujący na żywo elektroniczne dźwięki z elementami tango (więcej na: www.oliverio.info/outlanders). W 2005 roku szykuje się dla Oliverio sporo pracy. Wydany zostanie jego pierwszy utwór dla Off Side Recordings (wspólny label Oliverio i jego brata, MOS-a). Utwór zatytułowany jest „Break My Mind”, a remiksował go sam Cattaneo, we współpracy z którym powstał też planowany do wypuszczenia na rynek w 2005 kawałek „240”. Nakładem wytwórni takich jak Mixturi czy Pissed Off wyjdą również w nadchodzących miesiącach utwory i remiksy powstałe w wyniku kooperacji z MOS-em. A wszystko to przy wsparciu takich mistrzów gramofonów jak: Hernan Cattaneo, Shiloh czy Blue Room Project. Poszukując kolejnych artystycznych doświadczeń Oliverio stworzył wspólnie z Hernanem Cattaneo i Gabrielem Scapussio specjalne oprogramowanie do tworzenia wizualizacji – Visual Jammer (www.visualjammer.com). Teraz sam zaczyna karierę jako VJ. Pod pseudonimem World Of Trash tworzy obrazy do występów Hernana Cattaneo. W dorobku tego artysty znajdziemy również 22 utwory składające się na ścieżkę dźwiękową filmu „Hot Milk”. Planowana data wydania: 8 kwietnia w Hiszpanii, a nieco później na całym świecie.
|
 |
Projekt i wykonanie: Sebastian Napora :: Wszelkie prawa zastrzeżone © 2003-2006 Sound Revolt |