 |
 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
 Madoka - Profil | ||||||||||||||||||||||||||
 Pochodzący z Nowego Jorku Mark Venneri miał klarowną wizję przyszłości od czasu, gdy w 1991 roku na imprezie w magazynach w Filadelfii po raz pierwszy zetknął się z undergroundem. Wybuch miłości do tej potężnej muzyki, której słuchał co weekend był tylko kwestią czasu. Postanowił zostać didżejem, a ostatecznie – producentem. Bez względu na to czy dowodził didżejką, formował soczyste krajobrazy dźwiękowe podczas live actów, czy nadawał swój program radiowy Grooveshop w studenckiej rozgłośni – Mark zawsze był prawdziwym innowatorem. Nie wychylając się zbytnio przez ponad dekadę w Stanach Zjednoczonych, w 2000 roku poczuł, że już czas, by przedstawić swój unikalny styl międzynarodowej widowni. Z nowym pseudonimem, Madoka, rozpoczął swoją podróż w nadziei, że osiągnie cel. Mark spędził niemal rok na udoskonalaniu swej muzyki i wypracowywaniu oryginalnego brzmienia. Jego pomysły nabrały materialnej formy wiosną 2001 pod postacią „MyCity EP”. Mając za sobą wielki producencki wysiłek, Mark zaprezentował swój unikalnie głęboki, nastrojowy i pulsujący styl, łączący house i trance według zupełnie nowego przepisu. „MyCity EP” zostało bardzo dobrze przyjęte, a wśród tych, którzy zainteresowali się Madoką, byli panowie z Plastic Fantastic Records. Skorzystali z okazji i podpisali umowę na wydanie jego pierwszego utworu – „Dive”. Na winylu znalazł się także remiks Moshika i Zidana, a Mark nabrał wiatru w żagle. Kolejny plik jego numerów rozszedł się jak świeże bułeczki. „Cabaret” znalazł się na płycie Vapourized Volume 3 i wraz z „If We Begin” został wydany przez holenderski label – Deep Records. Następny był „Slightly Forward” na SAW firmowany specjalnie stworzonym dla tej wytwórni pseudonimem – Akodama. Singel ukazał się wiosną 2002 i został bardzo dobrze odebrany, a remix Trendroid przypadł do gustu wytwórni Kinetic, która umieściła go na szóstej odsłonie serii Transport. W tym samym czasie Mark i jego label, Private Reality, stanęli przed propozycją nie do odrzucenia. Na początku 2002 roku podpisał umowę z Andym Jarrodem, dyrektorem 3 Beat Label Management, dotyczącą wytwarzania, promocji i dystrybucji przyszłych wydawnictw oraz włączenia wytwórni do tej stajni przodujących labeli. Pomimo, że Mark ogłosił powstanie Private Reality już w 1998 roku i zdołał niezależnie rozprowadzić 500 kopii debiutanckiej EP-ki „Confessions of a DJ”, z wielką ekscytacją pragnął zapisywania kolejnych rozdziałów tej trwającej sagi. Po sukcesie pierwszych dwóch nagrań Private Reality: „Coppoli” i „Temperamental” (znalazł się na kompilacji „Slinky Planet: Tokio”) oraz szeroko uznanego „Mass”, Mark nie przestaje budować profilu wytwórni kolejnymi, świeżymi perełkami. Jego własne „Distant Memories” trafiło niedawno na rynek i zostało przerobione przez Matthew Dekaya, a inny, młody holenderski producent, Bart van Wissen – pierwszy artysta spoza Private Reality – wkrótce wypuści na świat potwora, „Unforeseen”. Madoka po raz kolejny trafia na listy przebojów z nowymi produkcjami, mającymi się ukazać pod takimi szyldami jak Shine Music, a jego „Plataforma” (znalazła się na płycie „Driven”, Kazella) niebawem wyjdzie pod Release Elements. „Altered” i „Afterburner” Max Graham umieścił na swej ostatniej kompilacji, „Shine”. Poparty niezwykłym odzewem na wcześniejsze przeróbki Automagic „I’ll Be Here” dla Definity Records i „If I Could Fly” Matthew Dekaya, Mark nie poprzestaje budować swojej pozycji jako remiksera, tworząc interpretacje „Unforeseen” van Wissena, „Protected” Pole Foldera oraz wchodząc na breakbeatowe poletko z miksami „5B” Blue Room Project i „Turn It Into Gold” Powerplant. Madokę w 2004 nieustannie wspierają weterani najwyższej muzycznej półki: Max Graham, Hernan Catteneo, Sasha, John Digweed, Sander Kleinenberg, Mo Shic, Matthew Dekay, Steven Caicedo, Greg Benz, James Holden, Brad Copeland, Kazell, Sandra Collins, James Zabiela, Steve Gerrard, Spesh i Jonathan Lisle. Ponadto, Markiem zainteresowały się również media. Recenzje utworów Madoki i Akodamy znalazły się we wszystkich największych pismach branżowych, a wywiady przeprowadziło gros portali internetowych. Venneri eksperymentuje także z nowymi smakami muzycznymi, tworząc pod pseudonimami Leroy Carroll, Clerk 33 i HHT.
|
 |
Projekt i wykonanie: Sebastian Napora :: Wszelkie prawa zastrzeżone © 2003-2006 Sound Revolt |