Dziś spełnią się marzenia wielu Polaków, bo John Digweed wreszcie odwiedzi nasz kraj. Przed tobą kilka słów na kilka chwil przed jego pierwszym występem nad Wisłą.

Sound Revolt: Kto wysunął pomysł, żeby ponownie wydać „Renaissance The Mix Collection”? Jaka była reakcja twoja i Sashy?
John Digweed: Idea wyszła od Geoffa Oaksa (założyciel i szef Renaissace Recordings – przyp. red.). Zarówno ja jak i Sasha uważaliśmy, że ten miks powinien zostać ponownie wydany – biorąc pod uwagę jego popularność i fakt, że ceny oryginałów na aukcjach internetowych dochodziły do 200 funtów.

Sound Revolt: Jak to było naprawdę z tym setem z Bejrutu? Niektórzy twierdzą, że jego „wyciek” nie był przypadkowy – jest to jeden z najlepszych miksów tego roku i mógł okazać się bardzo pomocny w zdobyciu lepszej pozycji w ankiecie „DJ Maga”.
John Digweed: Denerwuje mnie, kiedy moje sety nagrywane są bez pozwolenia – a zwłaszcza, gdy gram dużo niewydanych jeszcze utworów. To oznaka braku szacunku ze strony promotorów. Dobry miks, dobrym miksem – ale może to ja powinienem decydować co wydam, a co nie?

Sound Revolt: Czy ktoś zainspirował cię do „ożywienia” twojej strony domowej? Kto ją redaguje?
John Digweed: To mój własny pomysł, żeby zreorganizować stronę; zainteresować odwiedzających aktualizowanymi na bieżąco wiadomościami odnośnie wydarzeń, wydawnictw i moich audycji na Kiss100.

Sound Revolt: „Stoppage time” to doskonały numer, ale jest coś, co mnie niepokoi – mianowicie jego łudzące podobieństwo do „Knights Of The Jaguar” The Aztec Mystic. Gdzie, twoim zdaniem, przebiega granica między podobieństwem, a plagiatem? Czy często spotykasz się z kradzieżami pomysłów w obrębie sceny elektronicznej? Jeśli tak to czy mimo wszystko zagrasz taki kawałek tylko dlatego, że „dobrze brzmi”?
John Digweed: Rzeczywiście słychać pewne podobieństwo, jednak to w klubie zdaje egzamin. W muzyce w ogóle – nie tylko elektronicznej – zawsze ktoś używa czyichś pomysłów. Zasadniczo to reakcja tłumu świadczy o tym czy kawałek jest dobry, czy nie.

Sound Revolt: Dużo się mówi o SoulSeeku i innych programach p2p. Wielu producentów skarży się, że są okradani, podczas gdy sami nierzadko korzystają z pomocy nielegalnego oprogramowania przy tworzeniu swoich utworów. Co o tym sądzisz? Czy upewniasz się, że utwory wydane na Bedrock Records powstały na legalnym oprogramowaniu?
John Digweed: Nick i ja zawsze kupujemy legalne programy, ponieważ uważamy, że to jest ważne dla rozwoju całej technologii. Jestem gorącym zwolennikiem wymiany plików w Internecie, ale tylko za przyzwoleniem właścicieli praw autorskich. Kiedy odbywa się to nielegalnie, to już naganny proceder. Producenci i wytwórnie musza przecież z czegoś żyć.

Sound Revolt: Dlaczego zdecydowałeś się nagrać kompilację pod szyldem Fabric? Czego możemy się po tym wydawnictwie?
John Digweed: Fabric to jeden z najlepszych klubów na świecie, a ten miks to taka mała demonstracja tego jak wyglądają moje sety, kiedy tam gram. Naprawdę jestem z tej płyty zadowolony i jak do tej pory reakcje na nią są bardzo dobre.

Sound Revolt: Jesteś jednym z ostatnich didżejów, który gra taki progressive house do jakiego przywykliśmy. Część prog poszła w stronę melodii, część w techniczne klimaty. Co sądzisz o tych zmianach? Jak myślisz, w jakim kierunku pójdziesz ty sam? Co z Bedrock?
John Digweed: Najpierw zdefiniuj progressive house. Nie gram progressive house – gram house. Słuchając moich audycji lub setów łatwo się przekonać, że niewiele jest tam nagrań, które określiłbym jako progressive house. Ja w ogóle nie lubię szufladkowania.

Komentarze[4]
Dodaj komentarz