|
CD 1- Olvis - The Sea
- Penumbra – Deep Listening
- Stef, Pako & Frederick - Magic Shop (Trafik’S Aftercuts Edit)
- Slam - Kill The Pain
- 7 Hurtz - 3 Sisters
- Sissy - I See You (Dub Mix)
- Boxsaga - Steppin’
- Spanna - Phere
- 7 Hurtz - Pump
- Psycorps - Collusion
- Boards Of Canada - Amo Bishop Roden
- The Aloof Featuring Ricardo Nicolia - On A Mission
- Burnt Friedman - I´ve Got My Love To Keep Me Warm
- K-Roxx - Grand
- Roxy Music - In Every Dream Home A Heartache
- Tricky- Hollow
- Forth – Into The Outside
- Trafik - Surrender (Green Ice Mix)
- The Album Leaf - Over The Pond
CD 2- Unkle - I Need Something Stronger
- Colder- One Night In Tokyo
- Cotton Belly – Tempest Dub
- Primal Scream – Jailbird (Weatherall Dub Chapter 3 Mix)
- Dub Chemist - Wobbly
- Rockers Hi Fi - Push Push (Re-Rub) (Trafik’S Aftercuts Edit]
- Nush - Nush (Trafik’S Aftercuts Edit)
- Leonine- Wrong Intentions
- Murcof- Memoria (Sutekh’S Trisagiorion Mix)
- Dominik Eulberg - Der Zug Der Kraniche:Boten Der Veränderung
- Visage - Fade To Grey (Trafik’S Aftercuts Edit]
- Psychonauts -Empty Love
- Telefon Tel Aviv- My Week Beats Your Year
- Murcof - Memoria
- Trafik- Echoes (Petter’S Slow Dub)
- Jon Hopkins- Circle
- Closer Musik- One, Two, Three (Ewan Pearson Remix)
- Sinner Dc - Alice
- Subside- Home To An Empty House
- Beanfield - Tides Feat. Bajka (Accapella).
|
|
|
 Niedawno ukazał się na rynku drugi krążek z klubowo alternatywnej serii Global Underground „Afterhours”. Już z samej nazwy łatwo się domyślić, że będziemy mieć do czynienia z muzyką do leżenia, a nie do tańczenia. Czy tak rzeczywiście jest? Chyba nie, bo album momentami stawia „z łóżka” na baczność. Zacznę od tego, że na obu krążkach znajdziecie prawdziwą kopalnię muzyki. Muzyki dobrej, ale co ważniejsze nawet, muzyki całkowicie oryginalnej i zupełnie niepowtarzalnej. Z pierwszej płyty przywołam wspaniałe, melodyjne kompozycje 7 Hurtz (obie!) oraz nieco zeppelinowskie Roxy Music. Na deser melancholijny, znowu świetny Tricky, i bosko zremiksowany Trafik. Druga płyta wydaje się być nieco bardziej dubowa, a przynajmniej takie właśnie akcenty pojawiają się tutaj w wielu numerach. Moją uwagę zwrócił, bynajmniej nie ze względu na tytuł, remiks „Push Push”, który przywołuje na myśl pieśni celtyckich bardów. Z kilkunastu przeważnie 2-3 minutowych numerów odznacza się na pewno także Visage w poszarpanym remiksie Trafik i Closer Musik w remiksie Ewana Pearsona. Płytę zamyka nieco filmowa „Alice” i osadzony mocno w klimacie Depeche Mode - Subside. Czy trafilibyście na te numery, gdyby nie „Afterhours”? Ja prawdopodobnie nie, bo trudno jest przecież choćby na chwilę uciec od zgiełku i wyciszyć się przez chwilę. Z tą płytą jest łatwiej. Polecam najgoręcej.
 Komentarze[0]
Dodaj komentarz
|
Recenzja: Various - Afterhours 2
