|
CD1- Lights Out Intro Featuring Luzon - The Baguio Track
- Alan Barrat - Zulu Nation Part 6
- Bertoldo - Amor (Drum Mix)
- Diamond Dogs Ft. Mary Tanning - Nothing Else (U-Facilities & Sciatica Pump Mix) (Lawler Re-Edit)
- Solar Vs Audio Fly - Live Love
- Dino Da Cassino - Can U Clear It
- Danusha - Movin On (Gabrielle D’Andrea Electro Mix)
- Paul Johnson - Follow This Beat (Andrea Doria Mix)
- Kade - If You Want Me (Don’T Bring Me Down) (Menace Mix)
- Polekat - Dancin Queen (You Know What I Mean?)
- Presser - 2 Black 2 Gay
- Steffano Noto Presents Faith Sounds - London Night
- Anoma - Let It Go (Mindprint Remix)
- Corbett Feat. Michelle G - Music Is Magic (Troia Mix)
CD2- Lights Out Intro Featuring Underworld - Two Months Off
- Chuck ‘N’ Roll - Playin Dirty (Jondi & Spesh Mix)
- Indart Colors Y Legaz - Remember The Beats
- Dj Pierre Vs David Morales - Make It Hot
- Un7 - R.R.R.
- Sahara - The Only One (Bini & Martini Cosmic Dub)
- Alcatraz - Give Me Love (That Kid Chris Mix)
- Prophets Of Sound - Tide Of Dreams (Brancaccio & Asher Mix)
- Eric Kaufmann V’S Jet - My Girlfriend Is A Robot
- Java & Gabi Newman - No Puedo Olvidarme (Can’T Forget).
- Eurochrome - Future Spirit (Lawler Re-Edit)
- What Ever Girl Presents - Still Here
- Jaydee - Plastic Dreams (Future 2003 Mix) (Lawler Nip ‘N’ Tuck Edit)
|
|
|
 „Ciemno wszędzie, głucho wszędzie. Co to będzie, co to będzie?” Ano impreza będzie i to wcale nie dziadowska, bo nie dość, że za deckami stoi niejaki Steve Lawler, to jeszcze zgasił światło, żeby się publika bardziej rozpasała. Zrobił to już zresztą po raz drugi, tyle, że tym razem z dużo lepszym skutkiem. „Lights Out” bowiem, to jedna z serii Global Underground, choć przyznam, że jej pierwsza odsłona nie rokowała zbyt dobrze. Nie jestem wielkim fanem Steve’a, bo tribal w nadmiarze mnie po prostu męczy, a wokalne orgazmy gonią do Rygi. Bardzo lubię jednak te progresywne i twisted house’owe strony Lawlera, którymi uraczył nas momentami na pierwszej „Lights Out” czy „Nu Breed 2”. Jednakże po wysłuchaniu jego niedawnego Essential Mixu, wraz z nadejściem „LO 2” oczekiwałem najgorszego. No i cóż za miłe zaskoczenie! Nowa kompilacja to wyłącznie dobre strony Lawlera. CD 1 zaczyna się bębnami i po chwili straszy orgazmem, lecz moment niepewności jest krótki, bo utwór Diamond Dogs doskonale wprowadza w dalszą, mocno rozśpiewaną cześć płyty. Na krążku króluje bardzo dobry house o – ja to nazywam – elektrycznej wymowie. Rozumiem przez to utwory w stylu „Follow This Beat”, czy “Dancin Queen”. Moimi ulubieńcami na tym krążku są “London Night” i “Music Is Magic”. Przez połowę pierwszego z nich słyszymy znany-i-lubiany-a-przeze-mnie-nie-znoszony wokal „it’s a spiritual thing…”, który tu wcale nie brzmi źle, a w połączeniu z kobiecym śpiewem tworzy bardzo wdzięczną parę. Wspomniany „Music Is Magic” w zaskakujący sposób kończy płytę. Zaskakujący, bo w pełni progresywny, jadący i trance’owy wręcz sposób. Najlepszy numer, bardzo dobrej płyty. Jak się okazuje, ostatni kawałek CD 2 był zapowiedzią klimatu odsłony drugiej. Mamy tu do czynienia z mroczniejszą i bardziej odurzającą muzyką. Impreza trwa, a ludzie na parkiecie są już dobrze rozgrzani i pojedzeni. Zaczyna się niby podobnie jak CD 1: intro, bębny, kobieta zawodzi. Jednak wszystko brzmi mocniej, a gdy takie numery jak „Make It Hot” i „R.R.R” następują po sobie, nie pozostaje nam nic innego jak stać z rękami na głowie, podrygując. Chociaż przy takim młocie jak „R.R.R” niekontrolowany okrzyk radości to żaden grzech. Następnie dostajemy sporą dawkę twisted i dirty house’u. Dawkę jak dla mnie zbyt dużą - ta część płyty mogłaby dla mnie nie istnieć. No ale fani tej muzyki mogą być bardzo ukontentowani. Kwestia gustu. Ze snu budzi mnie iberyjska nuta „No Puedo Olvidarme”, a zasnąć nie pozwala mariaż electro z Elvisem, czyli „Future Spirit”. To jednak zdecydowanie za mało, żebym tę płytę nazwał „dobrą”. Początek niezły, środka brak, a koniec przeciętny – tak w moich oczach wygląda średni, drugi krążek. Nie należy jednak zapominać o bardzo fajnym krążku pierwszym, który na niejednym biforze zrobi furorę. „Lights Out 2” to płyta, którą fani Lawlera pokochają, a sceptycy pewnie polubią. Czegóż chcieć więcej?!  Komentarze[0]
Dodaj komentarz
|
Recenzja: Steve Lawler - Lights Out 2
