|
- Justin Martin - Chaos Restored (Intro)
- Dan Drastic - Somebody'S Touching Me
- Justin Martin - Nightowl
- Justin Martin - Ghetto Train
- Spincycle - Drug Games (Audiofly Dub)
- Tanner Ross & Kilowatts - Kruger Fingers
- Motorcitysoul - Aura (Jimpster Mix)
- Martin Landsky - Let Me Dance (Sebo K Mix)
- Catz N' Dogz - Fixation
- Pete Doyle Presents The Rock Solid All-Stars - What God Has Chosen (Jimpster Bonus Beats)
- Shlomi Aber - Freakside
- Robag Wruhme & Rolf Oksen - Dopamin
- Worthy - Crack-El (Justin Martin 'Stoopit Crunk-Ill Hyphy' Mix)
- Tricky Disco - Tricky Disco (The Martin Brothers 'Thizzy Disco' Mix)
- Christian Martin - Elephant Fight
|
|
|
 Nazwisko Justina Martina zabrzmiało na muzycznym rynku za sprawą wydanej w 2003 roku deep house’owej produkcji „The Sad Piano”; DJ-ką ten amerykański producent zajął się stosunkowo niedawno. „Chaos Restored” jest jego pierwszym solowym dokonaniem na poletku miksów didżejskich. Początek płyty rozczarowuje. Żartobliwe (żeby nie powiedzieć „głupawe”) intro i dwa populistyczne numery Martina, nagrane jakby na potrzeby prowizorycznych imprez w betonowych hangarach, mogą skutecznie do dalszego słuchania zniechęcić. Sięgając po „Drug Games”, Martin na szczęście przypomina sobie jak należy budować napięcie w secie nie męcząc słuchacza rave’ową jazdą od pierwszych minut. Realizując ten plan, Justin jeden za drugim serwuje bardzo przyzwoite numery, miksując w obrębie tech, minimal i deep house’u. Finiszuje świetnymi remiksami „Crack-El” i „Tricky Disco”, z których szczególnie ten drugi godny jest większej uwagi. Ciekawa, mniej taneczna, bardziej eksperymentalna produkcja „Elephant Fight” interesująco zamyka tę płytę (celowo nie wspominam o outro). Płyta naprawdę dobra, jeśli zacznie się jej słuchać od piątego numeru. Jeśli Justin Martin przyjmie słowa krytyki, jego następny album będzie cieszyć w całości.
 Komentarze[0]
Dodaj komentarz
|
Recenzja: Justin Martin - Chaos Restored
