|
| Wytwórnia: | Mobilee | | Data wyd: | paź 07 | | Nr kat: | Mobilee CD 003 | | Recenzent: | Adam Słowiński | | Data rec: | 19 paź 07 | | Format: | CD | | Ocena: |   |
|
|
- Threesixty
- Ape Shall Never Kill Ape
- Dog'S Dinner
- Black Fusion
- Charly
- Apocalyptic Horseman
- Crank
- Hypnotized Shark
- Moving Space
- Faces
|
|
|
 Stajnia Anji Schneider małymi, ale pewnymi krokami poszerza swoje horyzonty. W zeszłym roku Mobilee zadebiutowało na rynku kompilacji po blisko półtora rocznej działalności, zaś w tym przyszedł czas na album autorski. Co więcej, „Pan-O-Rama” to również debiut najbardziej charakterystycznych brzmieniowo artystów z tej berlińskiej wytwórni. Ktokolwiek słyszał choć jedną produkcję Pan-Pot, może się domyślać, co można usłyszeć na tym krążku. Królowie mrocznego, często budzącego niepokój minimalu zrobili dokładnie to, co potrafią najlepiej (z jednym wyjątkiem, o którym jeszcze wspomnę). Już od pierwszych sekund pierwszego kawałka panowie dają jasno do zrozumienia, że nie będzie to płyta lekka, łatwa i przyjemna. Wszechobecny niski, mocny bas i lekko psychodeliczne dźwięki powodują, że może się odbiorcy momentami wydawać, że słucha ścieżki dźwiękowej do jakiegoś futurystycznego horroru. Ale czy to oznacza, że ten album jest bez skazy? Niestety, nie. Nie byłoby do czego wracać, gdyby nie obecność kilku doskonałych produkcji, do których bez wahania zaliczam „Ape Shall Never Kill Ape” (brzmiący, jakby nikt inny jak sam szatan z uśmiechem na twarzy kręcił gałkami studyjnego miksera), hipnotyczny „Moving Space” oraz mój ulubiony, czyli ciepły house’owy utwór nagrany wspólnie z Vincenzo, „Faces”. Cała reszta to zbitka dobrych produkcji, ale nie na tyle dobrych, żeby zapadły w pamięć na dłuższy czas i powodowały, że będziecie po nie często sięgać. Można by jeszcze wyróżnić parkietowego i wyjątkowo narkotycznego „Charly”, ale jego prawdziwą moc odczuwa się nie na sprzęcie domowym, lecz na porządnym klubowym nagłośnieniu. Dla fanów pozycja obowiązkowa. Reszta przeżyje bez tego wydawnictwa.
 Komentarze[0]
Dodaj komentarz
|
Recenzja: Pan-Pot - Pan-O-Rama
