Info Wytwórnia: Paper & Glue Data wyd: 25 mar 08 Recenzent: Łukasz Napora Data rec: 06 mar 08 Format: CD Ocena: Lista utworów Don'T Mess With Me Joy Blame It'S Better To Have Loved Not That Big (Featuring Imogen Heap) Knock Me Out Crime Battleships Little White Lie Invisible Ink (Prelude) Invisible Ink Winter'S Coming Player

Nie sądziłem, że będę na Sound Revolt pisał recenzję debiutu płytowego artystów, którzy mają szansę na ogromny sukces komercyjny. Do zamówienia promosa pchnęła mnie wielbiona bezkreśnie Imogen Heap, biorąca udział w jednym z utworów na pierwszym albumie Temposhark. Tak poznałem londyńczyków: Roba Diamenta, Luke’a Busbiego, Marka Fergusona i Mathisa Richeta.

Znajomość się opłaciła, bo „The Invisible Line“ okazała się jedną z tych płyt, które bardzo trudno nagrać. Płyt niezwykle łatwych w odbiorze, ale nie prostackich czy tandetnych. Ta ziemia niczyja między popem a undergroundem, to miejsce po którym Temposhark poruszają się tak, jakby muzykę nagrywali od wielu lat. Pewnie to po części dzięki producentowi albumu Seanowi McGhee (Frou Frou/ Kate Havnevik) i kolaboracji z Guyem Sigsworthem (Madonna/ Björk/ Lamb), z którym powstał najlepszy kawałek albumu, czyli „Better to Have Loved“. Ale tu aż roi się od hitów. Mam na myśli przede wszystkim filmowy i symfoniczny „Don't Mess With Me“, synth-popowy „Joy“, podniosły „Blame“, smyczkowo-gitarowy „Not That Big“ czy romantyczny „Battleships“.

„The Invisible Line“ to obowiązkowa pozycja dla fanów Imogen Heap, Frou Frou czy Placebo oraz szansa dla zatwardziałych przeciwników wszelkich przejawów popu, by przekonać się i do tego gatunku muzyki.

Komentarze[0]
Dodaj komentarz

Pokrewne artykuły

Temposhark (Wielka Brytania)