|
- Second Track
- Almost Live But Definitely Plugged
- Bring Out The Imps
- Heaven And Bagpipes
- Get A Grip
- Lost In Rostanga
- Return Of The Imps
- Uncle Limps (Turkish Version)
- Bubble And Squeak
- Jonty'S Way
- Instant Imps
|
|
|
Wydający od 1999 roku szwedzki duet Markusa Henrikssona i Sebastiana Mullaerta znany jest z tego, że raz na jakiś czas zmienia swoje upodobania muzyczne by podążyć w jakimś nowym kierunku. Jako Trimatic oscylowali wokół psy trance’u, pod szyldem Son Kite dali światu dużą ilość progressive trance’u, zaś jako Minilogue do dziś tworzą mniej lub bardziej melodyjne techno, które w ostatnich kilku latach zostało wydane nakładem tak renomowanych labeli, jak Wagon Repair, Crosstown Rebels, Traum Schallplatten oraz Cocoon Recordings. IMPS, to ich najnowszy projekt w skład którego wchodzi także dwóch jazzmanów z Australii - Ian Chaplin i Philip Rex znani szerzej jako Decoy.
Album „Bring Out the IMPS”, który nagrano podczas dwutygodniowej sesji nagraniowej z odpowiednią ilością post produkcji, to kolejny już przykład łączenia elektronicznych beatów z żywymi instrumentami i elementami stylistyki jazzowej. Niektóre z dotychczasowych prób – przychodzi mi na myśl „23 Seconds” Cobblestone Jazz - nie do końca oddawały improwizacyjny charakter jazzu i bez kontekstu w postaci występu na żywo były momentami zbyt schematyczne i monotonne. Tym razem jednak sprawa ma się nie co inaczej. Radość z tworzenia czuć tu niemal w każdej sekundzie, dzięki czemu każdego numeru słucha się jednym tchem, i to bez wyjątków. Najlepsze momenty, to sposób budowania napięcia w „Uncle Limps (Turkish Version)” lub w „bezbeatowe”, lekko ambientowe produkcje: „Bubble And Squeak” i „Jonty’s Way”.
 Komentarze[0]
Dodaj komentarz
|
Recenzja: IMPS - Bring Out The Imps
